ad
ad
ad

مقاله های مرتبط

3 نظر

  1. 2

    برادر زبون دراز

    باید چند نکته روشن شود :
    – خصوصی سازی مخابرات، خصوصی سازی نبود، واگذاری بود. پس خلط مبحث نشود.
    – ساختار انگیزشی ضعیف دولتی کارکنان به کلی نابود گردید و هیچگونه ساختار جدیدی جایگزین نگردید.
    – اساساً خصوصی سازی در یک فضای رقابتی می تواند بوجود آید، رشد کند و باعث بالندگی گردد. چنین فضایی نه در زمان واگذاری و نه بعد از آن وجود نداشته است.
    – طبق یک اصل پایدار، شفاف نبودن در زمان رانت بوجود می آید و رانت فقط حلقه قدرت را پوشش می دهد. اگر به مدیر یا مدیران بر مبنای عملکرد مشخص به صورت علنی پاداش کلانی داده شود مشکلی نیست. مشکل از زمانی آغاز می شود که مدیران به صورت غیرشفاف، غیرعلنی، رابطه ای و بدون داشتن عملکردی در حد پاداش مورد نظر، پاداش های بسیار کلان دریافت می نمایند و مبالغ ناچیزی که به کارکنانی با مدارک تحصیلی و سابقه هم سطح مدیران و بعضاً بالاتر داده می شود را پاداش قلمداد کرده و با هزار اما و اگر و تأخیر و منت پرداخت نمایند.
    – در یک بخش خصوصی واقعی، آموزش فراگیر کارکنان به نحو شگرفی تقویت می شود. ولی چیزی که در زمان واگذاری مخابرات انجام گردید تدفین پیکر آموزش نحیف دولتی بود و فراموش کردن آموزش منابع انسانی شرکت. به نحوی که مثلاً با یک بررسی ساده می توان نفر-ساعات آموزشی را در هر دو سیستم دولتی و واگذاری مقایسه کرد.
    – عدم خرید تجهیزات جدید و به روز (به بهانه کاهش هزینه ها). فرار مشتریان شرکت و رو کردن آنها به شرکت های رقیب در سایه بی تدبیری برخی از مدیران
    – تبلیغ بسیار نامناسب شرکت و اطلاع رسانی بسیار ناقص، چه در زمینه تلفن ثابت و چه سیار در مقایسه با شرکتهای رقیب. که در دنیای تجارت و بخش خصوصی حرف اول را در سود آوری تبلیغ می زند.
    – مشارکت ندادن کارکنان در تصمیمات کلان شرکت و احاله آن به گروه نخبگان (انشالله کارآمد)
    – عدم توسعه کابلی و سویئچی که با ساختارهای فرسوده فقط به دنبال جلب مشتریان بوده (باز هم به بهانه کاهش هزینه)
    – انتصاب مدیران بر مبنای روابط دوستی و حتی فامیلی، شدیدتر از زمان دولتی شدن
    – وضعیت دریافتی های کارکنان اعم از رسمی و شرکتی، چیزی در حد یا حتی کمتر از شرکت های سودآور مشابه دولتی بوده و حتی روند افزایش حقوق کارکنان بسیار بطئی و حتی نامتناسب با نرخ تورم بوده است.
    – شکاف حقوقی مدیران با کارکنان روز به روز بیشتر می گردد و سازمانی که داعیه خصوصی بودن را دارد، علناً به بدنه خویش لطمه زده و در عین حال منتظر تحول چشمگیر می باشد.
    – عدم توجه به خواست های حقوقی کارکنان. که منجر به طرح دعوا در مراکز حقوقی قضایی گردیده و فارغ از نتیجه این طرح دعواها (که بیشتر به نفع کارکنان می باشد)، عاقبت کار شرکت به چنین جایی به خودی خود مذموم و نکوهیده رسیده است.
    ـ …

    هدف از بیان این موارد و هزاران مورد دیگر، نه تخریب، بلکه پیدا کردن راهکار می باشد و نباید فراموش کنیم که با وجود تمام این مشکلات، همگی ما اعم از کارکنان و مدیران در یک کشتی نشسته ایم و می بایست به جای رقابت برای گرفتن جای مناسب در کشتی، نسبت به گرفتن سوراخ های کشتی اقدام نمود. اقدامی که بایستی هرچه سریعتر انجام شود.

    پاسخ
    1. 2.1

      سردبیر

      منتشر می شود

      پاسخ
  2. 1

    کارگزینی

    در پاسخ به بند ۴ صبوری باید بگویم دیگه کسی غیر از آشناها و فامیلها نیست که مدیرا بخوان انتخابی داشته باشن!
    همه یا فامیلن یا آشنای سفارشی آقایان!
    وقتی آزمونی مبنای قبولیش فرزند همکاری و سفارش افراد اثرگذار باشه، خب چیدنشون هم باید بر مبنای قدرت و اهرم پشت سر هر کدوم از این نیروها باشه دیگه.
    حالا بیابید گلابی فروش را…!

    پاسخ

لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق است به مدیر سایت, ***** هرگونه کپی برداری از مطالب با ذکر نام سایت بلامانع است.